و دستآوردها - رَيْع - گفته مىشود . تَرَيَّعَ السَّحَابُ : ابرها جمع شدند . روع : الرُّوع : نفس و خاطر انسان و قلب و دل . در حديث پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه « إنَّ رُوحَ القُدُسِ نَفَثَ فى رُوعِي » . يعنى : جبرئيل به خاطرم آورد و به جانم رساند و القاء كرد . الرَّوْع : به شگفت آمدن و نيز ترسيدن و ترساندن و هر چيزى كه مايهء شگفتى و ترس شود . خداى تعالى گويد : ( فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ - 74 / هود ) مىگويند : رُعْتُه و رَوَّعْته - او را بيم دادم و شگفت آوردم . رِيعَ فلان : ترسيد . نَاقَةٌ رَوْعَاء : شتر ترسو . أَرْوَع : كسى است كه از زيبائيش به شگفت آيد و گوئى كه ديگران را آگاه مىكند و توجّه مىدهد . چنان كه شاعر گويد : يَهُولُك أَنْ تَلْقَاه في الصَّدْرِ مَحْفِلا . يعنى : ( اگر در صدر مجلس او را ببينى به شگفت مىآيى ) . الرّوغ : تمايل به راه حيله‌گرى و چاره جوئى . از اين معنى - رَاغَ الثَّعْلَبُ يَرُوغُ رَوَغَاناً - است يعنى روباه به سختى حيله كرد . طريق رَائِغٌ : راه غير مستقيم و گمراه كننده ، گويى كه انسان را فريب مىدهد . رَاوَغَ فلانٌ فلانا و رَاغَ فلان إلى فلان : براى حيله و چاره جوئى در كارى به سوى او ميل نمود .